به گزارش سیاست فردا و به نقل از پایگاه خبری احوال نیوز و به نقل از نویدصنعت نیوز، عاطفه علیان- محمد آقاجانلو، رئیس هیئت عامل سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو)، در بیانیهای راهبردی خواستار اختصاص یک میدان گازی مستقل به شرکتهای معدنی و صنایع معدنی شد تا این بخشهای کلیدی کشور بتوانند نیاز خود به انرژی را به شکلی پایدار و مطمئن تامین کنند. این درخواست در شرایطی مطرح شده که صنایع معدنی، بهویژه فولاد، آلومینیوم، سیمان و سایر فلزات اساسی، با چالشهای جدی کمبود و ناپایداری منابع گازی روبرو هستند که پیامدهای عمیق اقتصادی، اجتماعی و زیرساختی به همراه دارد.
مصرف گاز طبیعی در صنایع معدنی ایران، بر اساس آمار رسمی، بین ۳۰ تا ۴۰ درصد هزینههای انرژی این بخش را تشکیل میدهد و نوسانات در تامین آن مستقیماً توان تولید، سودآوری و رقابتپذیری این صنایع را تحت تاثیر قرار میدهد. در سالهای اخیر، اولویتدهی به مصرف خانگی در فصلهای سرد، کمبود ظرفیت خطوط انتقال و ضعف ذخیرهسازی، منجر به کاهش دسترسی صنایع به گاز شده است؛ موضوعی که برخی واحدهای صنعتی را تا ۲۰ الی ۲۵ درصد کاهش تولید یا حتی توقف کامل مواجه کرده است. این محدودیتها نه تنها به افت درآمد شرکتها انجامیده، بلکه تبعات منفی گستردهای در اشتغال، زنجیره تامین، صادرات و سرمایهگذاریهای توسعهای به دنبال داشته است.
بررسی تجارب جهانی از جمله بحران گاز اروپا در سال ۲۰۲۲، اهمیت تنوع منابع و تامین پایدار انرژی برای صنایع را برجسته کرده است. وابستگی شدید به منابع خارجی و فقدان ذخیرهسازی کافی، منجر به بحران قیمتی و افت تولید گسترده در صنایع کلیدی آن منطقه شد. ایران که از ذخایر عظیم گازی برخوردار است، اما با ضعفهای زیرساختی و محدودیتهای سیاستگذاری روبروست، با این تجربهها باید درسهای عملی و راهبردی بیاموزد.
در این میان نقش دولت بسیار حیاتی است. توسعه زیرساختهای انتقال و ذخیرهسازی گاز، تسریع در اکتشاف و بهرهبرداری از میادین جدید، اصلاح ساختارهای سیاستگذاری و ارائه مشوقهای سرمایهگذاری از الزامات حیاتی برای تضمین امنیت انرژی است. اختصاص یک میدان گازی به صنایع معدنی بدون این اصلاحات کلان، راهحلی کوتاهمدت خواهد بود که از عمق بحران نمیکاهد.
همزمان، افزایش بهرهوری انرژی در صنایع، توسعه فناوریهای نوین، استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر و مدیریت هوشمند مصرف، میتواند به کاهش فشار بر شبکه انرژی و ارتقای پایداری کمک کند. ترکیب این اقدامات با منابع اختصاصی انرژی، تضمینی برای تابآوری صنایع در برابر بحرانهای آتی فراهم میکند.
در نهایت، درخواست رئیس هیئت عامل ایمیدرو، نه تنها بیانگر یک نیاز عملی و فوری است، بلکه هشداری جدی برای بازنگری در سیاستهای انرژی ملی محسوب میشود. بیتوجهی به این هشدار، میتواند پیامدهای اقتصادی و اجتماعی گستردهای به همراه داشته باشد. تنها با رویکردی جامع، مستند به دادهها و هماهنگ میان بخشهای مختلف دولت و صنعت، میتوان آیندهای پایدار برای صنایع معدنی و اقتصاد کشور رقم زد و از ظرفیتهای طبیعی و انسانی برای توسعه صنعتی بهرهبرداری کرد.
صنایع بزرگ و همچنین صنایع معدنی به عنوان موتور محرکه بخش صنعت و اقتصادی کشور، برای حفظ رقابتپذیری و توسعه، نیازمند تامین مطمئن و پایدار گاز طبیعی هستند. بحرانهای اخیر تامین انرژی نشان داده است که حتی کشوری با منابع غنی گاز مانند ایران نمیتواند بدون سرمایهگذاری مستمر در زیرساختها و اصلاحات ساختاری، از بحرانهای تامین انرژی مصون بماند.
تعامل نزدیک بین دولت و صنایع، توسعه زیرساختهای انرژی و اصلاح سیاستها، باید در اولویتهای سیاستگذاران قرار گیرد تا هم تولیدات صنعتی حفظ شده و هم پایداری اقتصادی کشور تضمین شود. درخواست ایمیدرو در این چارچوب، دریچهای برای آغاز تحولات مهم در عرصه انرژی و صنعت است که موفقیت آن، مستلزم نگاه علمی، دادهمحور و راهبردی خواهد بود.
