به گزارش سیاست فردا، دکتر غلامرضا رضاییفر، دبیر ستاد مناسبسازی کشور، در گفتوگو با فاطمه عبدلی درباره دلایل ملموس نبودن نتایج مصوبات این ستاد در شهرها اظهار کرد: اگر در هر جلسه از ستاد حدود ۱۰ مصوبه داشته باشیم و حتی نیمی از آنها اجرایی شود، هزاران مورد در سطح کشور اصلاح می شود، اما ملموس نبودن تغییرات به چند دلیل بازمیگردد.
وی افزود: بسیاری از مصوبات مربوط به پروژههای عمرانی هستند که زمانبر هستند. به عنوان مثال، در سال ۱۳۹۹ طرح جامع مناسبسازی تهران تدوین شد و مقرر شد سالانه حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلومتر از معابر اصلی مناسبسازی شود، در حالی که مجموع معابر اصلی و فرعی در تهران حدود ۱۲ هزار کیلومتر است. این حجم بالا و سرعت پایین اجرای پروژهها موجب شده تحقق کامل مناسبسازی سالها زمان ببرد.
رضاییفر یکی دیگر از عوامل تأخیر در اجرای مصوبات را ترک فعل برخی دستگاهها دانست و گفت: ریاست ستاد مناسبسازی در هر استان، شهرستان یا ستاد مرکزی بر عهده بالاترین مقام اجرایی آن منطقه است و وظیفه دارد مصوبات را پیگیری کرده و در صورت ترک فعل، اقدامات قانونی لازم را انجام دهد. با این حال، میزان اقدامات انجامنشده همچنان بیشتر از اقدامات عملیاتیشده است و به صورت ملموس شاهد تغییرات نیستیم.»
دبیر ستاد مناسبسازی کشور با اشاره به ماده ۴ قانون حمایت از حقوق معلولان، تأکید کرد: بر اساس این ماده، شهرداریها مکلفاند صدور پروانه احداث، بازسازی و پایان کار ساختمانها را مشروط به رعایت دسترسپذیری برای افراد دارای معلولیت باشد. عدم اجرای این تکلیف قانونی، ترک فعل محسوب میشود و پیگرد قانونی دارد.
وی درباره میزان تحقق مصوبات ستاد در سال گذشته گفت: حدود ۵۰ درصد از مصوبات اجرایی شده و نیمی از ۵۰ درصد دیگر نیز در حال اقدام است.
